Początki parafii Piaseczno sięgają pierwszej połowy XIII wieku. Opiekę duszpasterską sprawowali wówczas rycerze hiszpańscy z Kalatrawy, osadzeni około 1220 roku w pobliskiej wsi Tymawa. Od 1305 roku parafię przejęli Krzyżacy. W latach 1347-48 wybudowali oni pierwszy murowany z cegły kościół (obecne prezbiterium) pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny. Wielkim mistrzem krzyżackim był wtedy Henryk Dusemer – co upamiętnia napis staro-germański na zewnątrz kościoła. Tradycja podaje, że właśnie niedaleko kościoła miał zatrzymać się na odpoczynek smolnik udający się do Gniewu ze swymi wyrobami. Zabrał ze sobą swego sparaliżowanego syna, chcąc być może poddać go jakimś badaniom u gniewskich medyków. Prawdopodobnie wydarzenie to miało miejsce w latach 1378/79. Zmęczony trudami podróży ojciec zasnął, a syn wpatrywał się w drzewo lipowe. Na nim ukazała mu się „Piękna Pani”, która poleciła, by ugasił pragnienie w źródełku. Owa studzienka tryska do dziś swoją cudowną wodą, która wówczas niespodziewanie wytrysnęła z ziemi. Chłopiec został uzdrowiony, a wieść o tym rozniosła się bardzo szybko po całym Pomorzu. Wielkie rzesze pątników przybywających do cudownego źródła ostatecznie przypieczętowały pomysł rozbudowy Kościoła. Dobudowano trzy nawy, podobnie jak kościół – w stylu gotyckim, a później dwie kaplice. Kościół oglądany z lotu ptaka, utworzył zatem plan krzyża.

Wyposażenie wnętrza kościoła obecnie jest w przeważającej części barokowe, gdyż pierwotny wystrój spłonął podczas drugiego najazdu szwedzkiego. Ocalała tylko łaskami słynąca Figura Matki Bożej Piaseckiej oraz wota.

To właśnie czternastowieczna figura była "magnesem" ściągającym liczne zastępy pątników. Przez wieki wielu ludzi doznało w Piasecznie niezliczonych łask. Cudowne wskrzeszenie Anny Konopackiej, uzdrowienie księżnej Krystyny Anny Radziwiłłówny, ocalenie tonącej Zofii Gutowskiej z pobliskiej wsi Gogolewo, uzdrowienie Ewy Spigłowej z Rynkówki i Grzegorza z Dzierżążna - to tylko niektóre cuda, które widziała piasecka świątynia. Te jednak zostały zapisane w dekrecie biskupa Mikołaja Gniewosza z dnia 24 lipca 1649 roku, jako autentyczne. Prace badawcze trwały cztery lata, a prowadzone były przez różnych specjalistów. Wszelkie oznaki łaski zawsze powodowały wielką wdzięczność Matce Bożej. Pozostawiano wiele pamiątek, jako wota. Jednak najbardziej widocznym, jest sklepienie nad trzema nawami kościoła, które jako podziękowanie Matce Bożej za zwycięstwo pod Chocimiem (1673r.), ufundował Jan III Sobieski, naprawiając w ten sposób to, co zniszczył pożar podczas wypraw szwedzkich.

Sanktuarium piaseckie wpisane zostało przez Papieża Pawła VI dnia 21 listopada 1967 roku do ogólnokościelnego Spisu Miejsc Łaskami Słynących.

Obecnie to święte miejsce chlubi się też jeszcze innym słynnym nazwiskiem. W 1968 roku łaskami słynącą Figurę Matki Jedności ukoronował koronami papieskimi kardynał Karol Wojtyła metropolita krakowski. Na tą piękną uroczystość, jak wspomina ks. prałat Kazimierz Myszkowski – organizator koronacji i wieloletni proboszcz parafii, przybyło 70 tysięcy ludzi, z wielu zakątków Polski.